Artritis en artrose: wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen de ziekten

Wat zijn de verschillen tussen reumatoïde ziekten? Hoe signaleer je een probleem tijdig?

Reumatoïde artritis is een systemische ontstekingsziekte van bindweefsel, waarbij de patiënt op erosief-destructieve wijze wordt aangetast door kleine gewrichten (ellebogen, knieën, handen en voeten). Het resultaat is boterosie en de daaropvolgende vervorming. Na verloop van tijd verergeren de symptomen van de ziekte en leiden tot verlies van werkvermogen. Wereldwijd lijden ongeveer 60 miljoen mensen aan deze ziekte. De ziekte komt vaker voor bij vrouwen met een gemiddelde leeftijd van 30 tot 35 jaar.

gewrichten aangetast door artritis en artrose

Reumatoïde artrose is een ziekte die het kraakbeenweefsel van de enkel, knie, schouder, heupgewrichten en voeten aantast. De progressieve vorm ontwikkelt zich tot artrose, waardoor beperkingen ontstaan in de motoriek van een persoon. De ziekte kan zich tegelijkertijd in twee symmetrische gewrichten ontwikkelen. Soms in verschillende, bijvoorbeeld knie en heup op hetzelfde ledemaat.

Reumatoïde polyartritis is een urgent probleem in de moderne reumatologie. Naast de gewrichten verspreidt de ziekte zich naar inwendige organen en spieren. De ziekte ontwikkelt zich symmetrisch op beide armen of benen. De ziekte leidt vaak tot invaliditeit.

Reuma tast het bindweefsel van het cardiovasculaire en bewegingsapparaat, de gewrichten van de knieën, ellebogen, enkels en het hart zelf aan. Lokaal kan de ziekte de interne organen en systemen van een persoon aantasten. De ziekte vereist een tijdige behandeling. Als dit niet gebeurt, zullen er complicaties met fatale afloop optreden.

Belangrijkste verschillen

Zieke mensen komen naar de dokter en klagen over ongemak in de gewrichten, pijn en beperkte mobiliteit. De symptomen van artritis en artrose zijn vergelijkbaar, maar er zijn karakteristieke verschillen.

Veranderingen bij artritis:

  • het synoviale membraan met vloeistof en het gewrichtskapsel raken ontstoken;
  • warmte;
  • roodheid in het pijnlijke gebied;
  • twee gewrichten doen tegelijkertijd pijn;
  • Er is geen vervorming van het gewricht.

Ontsteking van kraakbeenweefsel begint door infectie, letsel of verstoring van het metabolische proces.

Fysiologie van artrose:

  • veranderd gewricht;
  • kraakbeenweefsel versleten met de leeftijd;
  • ontsteking, zwelling en roodheid worden niet waargenomen;
  • normale temperatuur;
  • Slechts één gewricht was aangetast.

Ziekten veroorzaken lijden bij een persoon bij het uitvoeren van eenvoudige handelingen: buigen, buigen, strekken, benen of armen optillen. De patiënt heeft moeite met het zitten op een stoel of het aflopen van de trap.

Tekenen en symptomen

De ziekten hebben gemeenschappelijke symptomen:

  • moeite met lopen;
  • aanwezigheid van pijn in het ontstoken gebied;
  • slechte mobiliteit van het probleemgebied.

De gebruikelijke manier van leven van een zieke persoon wordt verstoord. Elke ochtend, als je uit bed komt, moet je je "verspreiden" om naar de keuken te gaan en de pijn te overwinnen.

Wat is gevaarlijker?

Ziekten brengen veel pijn en problemen voor de patiënt met zich mee.

Artritis treedt op als gevolg van een ontstekingsproces in het lichaam. Hij wordt behandeld. Het is belangrijk om op tijd een specialist te raadplegen en niet te wachten op boterosie en andere complicaties.

Artrose is een ‘oudemannenziekte’ met veranderingen in het gewricht. Versleten kraakbeen wordt dunner. Gewrichtsvloeistof, een bron van weefselvoeding, wordt niet hersteld. De gevolgen van de ziekte zijn onomkeerbaar. De toestand van een persoon kan worden verlicht door een specialist die een diagnose stelt en een behandeling voorschrijft.

Diagnostiek

Het bestaat uit het uitvoeren van verschillende procedures en activiteiten. Tijdens het onderzoek vraagt de arts de patiënt met artritis om informatie over eerdere infecties en verwondingen. Bepaalt het verloop van de ziekte en schrijft diagnostiek voor:

  1. Bloedonderzoek om urinezuur te detecteren.
  2. Echografie van het gewricht.
  3. Röntgenfoto van het getroffen gebied.
  4. CT.
  5. Artroscopie.

De resultaten geven het klinische beeld van de ziekte volledig weer.

Stapsgewijze diagnose van artrose:

  1. De arts beoordeelt visueel de mobiliteit van het gewricht. Zijn er versteende plekken in het probleemgebied of niet en is er een krakend geluid te horen? Hoe is de toestand van de spieren rond het pijnlijke gewricht?
  2. Botgroei en gewrichtsvervorming kunnen worden gezien met behulp van een röntgenfoto.
  3. Analyse en histologie van synoviale vloeistof.
  4. Volledige bloedtest.

Lichamelijke opvoeding

Ik wil graag opmerken dat oefentherapie en zwemmen effectief helpen bij het voorkomen en behandelen van artrose. Lichamelijke activiteit is gericht op het herstellen van de gewrichtsmobiliteit. Het verhogen van de bloedtoevoer naar het getroffen gebied stimuleert de reiniging en het herstel van gewrichtsweefsel.

We mogen de beperkingen van fysiotherapie niet vergeten:

  1. Het wordt uitgevoerd tijdens de periode van remissie bij afwezigheid van ernstige pijn.
  2. Op oudere leeftijd laten het bestaande boeket van ziekten of ernstige achteruitgang van het gewricht lichaamsbeweging niet toe.
  3. Patiënten met overgewicht mogen een beperkte hoeveelheid beweging doen zonder ernstige belasting.
  4. Het effect van oefentherapie bestaat uit regelmatige oefeningen afgewisseld met rustperiodes voor het gewricht.

Reumatoïde ziekten worden behandeld door reumatologen en orthopedisch traumatologen. Vroegtijdige diagnose en juiste behandeling zorgen ervoor dat u zonder complicaties kunt leven. Een patiënt die tijdig hulp zoekt, krijgt de kans om normaal te blijven bestaan. Bij artrose is dit een verlichting van de aandoening, waardoor de voortgang van de ziekte wordt gestopt. En het allerbelangrijkste: raak niet gehandicapt.