In de moderne wereld is de resonantie van de ziekte cervicale osteochondrose moeilijk te overschatten. Osteochondrose van het cervicale gebied komt veel vaker voor dan in andere wervelgebieden. Bijna alle mensen ouder dan vijfentwintig jaar hebben deze ziekte, in welke mate dan ook.
Cervicale osteochondrose ontstaat voornamelijk als gevolg van een sedentaire levensstijl, die vooral wordt vergemakkelijkt door de historische overgang van een persoon van fysieke arbeid naar mentale arbeid, die, zij het in gematigde mate, gepaard gaat met het uitvoeren van werk in een zittende positie.
Osteochondrose van de cervicale wervelkolom is een degeneratieve-dystrofische ziekte van de cervicale wervelkolom, die leidt tot schade aan de tussenwervelschijven, wat in het algemeen gebruikelijk is bij de ziekte osteochondrose. Omdat dit deel van de wervelkolom van nature behoorlijk mobiel is, maar ook kwetsbaar vanwege een slecht ontwikkeld spierkorset, heeft elk negatief effect op de nek of rug vooral een slecht effect op de cervicale wervelkolom. Vanwege het feit dat degeneratieve veranderingen zich het vaakst ontwikkelen in de meest mobiele wervelgebieden, zijn het in de cervicale regio de zenuwuiteinden op het C5...C7-niveau die het vaakst lijden.
Omdat de symptomen van cervicale osteochondrose zeer tegenstrijdig zijn, worden ze niet altijd alleen als symptomen van deze ziekte beschouwd, wat er vaak toe leidt dat er hulp wordt gezocht bij specialisten op andere gebieden van de geneeskunde. Laten we ze wat gedetailleerder bekijken.
Cervicale osteochondrose en de symptomen ervan
Vanwege het feit dat de cervicale wervelkolom vrij compact is in vergelijking met de andere delen, kan zelfs een kleine spanning in de nekspieren of verplaatsing van de halswervels compressie of beknelling van de zenuwwortels veroorzaken, wat ook de bloedvaten in dit deel kan aantasten. Welnu, osteofyten - botgroei, in de volksbehandeling "zoutafzetting" genoemd en gevormd tijdens de ontwikkeling van de ziekte cervicale osteochondrose, leidt als gevolg daarvan alleen tot een significante verslechtering van het beloop van de ziekte.
De klinische manifestaties van cervicale osteochondrose, dat wil zeggen de symptomen ervan, kunnen worden onderverdeeld in reflexsymptomen en radiculaire symptomen van cervicale osteochondrose.
Reflexsymptomen van cervicale osteochondrose
Reflexsymptomen van cervicale osteochondrose omvatten de zogenaamde "lumbago", die tot uiting komt in het optreden van scherpe acute pijn in de nek, en merkbaar intensiveert bij elke beweging. Met het oog hierop nemen patiënten vaak een geforceerde, meest comfortabele hoofdhouding aan. Bovendien is het heel goed mogelijk dat er een typisch ‘kraken’ optreedt bij het draaien of andere hoofdbewegingen.
Wanneer patiënten lijden aan cervicale osteochondrose, ervaren patiënten vaak hoofdpijn die samendrukkend van aard is en uitstraalt naar de oogbollen of het slaapgedeelte van het hoofd. Bovendien kan de scherpte van de visuele waarneming soms afnemen, alsof ‘alles voor je ogen zweeft’.
Het vertebrale arteriesyndroom kan zich ook ontwikkelen wanneer de zenuwplexus geïrriteerd is, wat heel vaak, als gevolg van duizeligheid bij de patiënt, ten onrechte wordt gediagnosticeerd als een cerebrale circulatiestoornis. Dit symptoom van cervicale osteochondrose kan zich manifesteren met plotselinge hoofdbewegingen en wordt gecompliceerd door misselijkheid en mogelijk braken.
Naast het bovenstaande omvatten de reflexsymptomen van cervicale osteochondrose ook hartsyndroom, waarbij sensaties optreden die lijken op een aanval van angina pectoris. Maar deze manifestatie van symptomen van osteochondrose wordt meestal gecombineerd met een complex van andere tekenen van deze ziekte, dus het veroorzaakt meestal geen problemen bij het stellen van de juiste diagnose.
Radiculaire symptomen van cervicale osteochondrose
Radiculaire symptomen van cervicale osteochondrose verschijnen in de regel als gevolg van compressie van het spinale zenuwuiteinde - de wortel. In dit geval zijn sensorische stoornissen die de motorische functies beïnvloeden volledig afhankelijk van welke specifieke zenuwwortel gewond is, namelijk:
- C1 – verminderde gevoeligheid in het occipitale gebied;
- C2 – het optreden van pijn in het pariëtale of occipitale gebied van het hoofd;
- C3 – verminderde gevoeligheid en het optreden van pijn in het nekgebied, waar de wervelkolom gewond is geraakt, met een mogelijke beperking van de spraakfunctie als gevolg van verlies van gevoeligheid van de tong en controle daarover;
- C4 – het optreden van pijn en verminderde gevoeligheid in het scapulohumerale dorsale gebied, evenals pijn in het hart en de lever, met een gelijktijdige afname van de spiertonus in de nek en mogelijke ademhalingsstoornissen van de ademhalingsfunctie;
- C5 – verminderde gevoeligheid en pijn op het buitenste schouderoppervlak;
- C6 – pijn die uitstraalt van de cervicale wervelkolom naar het schouderblad, het buitenste humerusoppervlak, de onderarm en verder van de pols naar de duim;
- C7 – dezelfde pijn als bij C6, maar uitstralend van het schouderblad naar het achterste humerusoppervlak, en verder van de onderarm naar de 2..4 vingers van de hand, met een afname van de gevoeligheid op het pijngebied;
- C8 – verminderde gevoeligheid en pijn gaande van de nek naar de schouder, en vervolgens van de onderarm naar de pink.
Cervicale osteochondrose en de behandeling ervan
Cervicale osteochondrose is een nogal complexe en uiterst onaangename ziekte, waarvan de behandeling systematiek, duur en stadia vereist. De therapeutische behandeling van cervicale osteochondrose is primair gericht op het volledig stoppen van de pijnsymptomen van cervicale osteochondrose en het elimineren van ontstekingen in het nekgebied dat door de ziekte wordt aangetast.
Patiënten die worden behandeld voor cervicale osteochondrose worden behandeld met klassieke analgetica. Hoewel onlangs niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen, die effectief pijn verlichten en de activiteit van ontstekingen verminderen, ook zeer populair zijn geworden bij de behandeling van osteochondrose van de cervicale wervelkolom.
Bij de behandeling van cervicale osteochondrose worden onder meer ook chondroprotectors gebruikt, die het proces van vernietiging van kraakbeenweefsel vertragen en, volgens veel deskundigen, ook bijdragen aan het proces van hun regeneratie. Bovendien wordt aan patiënten het gebruik van B-vitamines voorgeschreven, die de metabolische processen in het lichaam van de patiënt verbeteren.
Maar het gebruik van externe gels of zalven voor de behandeling van cervicale osteochondrose is niet effectief, maar het is wel logisch, omdat tijdens het wrijven in de huid een extra massage van de cervicale wervelkolom wordt uitgevoerd.
Fysiotherapieprocedures worden bovendien gecombineerd met traditionele medicamenteuze behandeling van cervicale osteochondrose, en met name het gebruik van magnetische therapie via speciale therapeutische apparaten is bijzonder effectief. Naast het bovenstaande worden ook therapeutische massage, fysiotherapie en manuele therapie gebruikt. Maar in bijzonder ernstige gevallen van de ziekte kan een chirurgische ingreep nodig zijn.
Preventie van cervicale osteochondrose
Preventie van cervicale osteochondrose is op zichzelf niet moeilijk. Aanbevolen:
- het handhaven van een actieve en gezonde levensstijl,
- sporten, of op zijn minst ochtendoefeningen,
- competente organisatie van de werkplek,
- naleving van het werk- en rustschema,
- bij langdurig zittend werk - tijdens de werkuren meerdere keren een warming-up doen en tijdens het werk zorgen voor de juiste hoofdpositie en houding.
Het is ook belangrijk om een comfortabel kussen en matras te kiezen om te slapen. Maar voor degenen die al aan deze ziekte lijden, wordt het dagelijks gebruik van gespecialiseerde orthopedische producten voor een comfortabele slaap sterk aanbevolen.